Esta finde acontecían en Lugo, entroutros, dous concertos totalmente distintos; dous artistas diferentes, onde a única coincidencia radica na inicial -e no acústico-. O Club Babel traía por cinco lereles a Miki Nervio & The Bluesmakers e Lugo Cultural comezaba a Semana de Benvida con Manecas Costa & Narf. O venres pois, a Babel enchíase dos máis puros sons bluseiros dos anos 20 e 30 feitos por este grupo coruñés que leva 15 anos adicándose a facer blues e que non era difícil atopalo tocando nas rúas herculinas. Dos inicios máis eléctricos foron mudando cara un blues máis antigo e acústico no que inclúen instrumentos coma a guitarra de aceiro, harmónica, banjo, o mítico kazoo e mesmo unha táboa de lavar na que o percusionista entra en trance cos seus dedais, e que foi o que se puido escoitar o pasado venres en Lugo. Everybody's fishing, Kansas City, Crazy About You e moitos outros coñecidos temas de Miki Nervio, que ademáis do kazoo e das voces toca a guitarra no ar, caeron na sala lucense cun son bastante defectuoso e nun ambiente raro, raro, raro, onde os menos coido que eramos os que fumos ver o concerto. Xa o domingo á noitiña, ...

Pardiñas. Buf! Que dicir de Pardiñas. É cita obrigada -o vindeiro ano farán nada menos que 30 edicións-; o paraxe, a música, o cheiro, o ambiente... cos seus artesáns, coa súa feira instrumental, seus tocadores e bailadores improvisados, mesmo cos seus pés negros mailo seus cans, a súa parella de picolos tocagaitas na entrada... Unha Festa con maiúscula. Pardiñas, bendito Pardiñas. No tocante ás actuacións, por fin coincidía con Clan Maragato, e aínda que non sacaran o sacho, fixérono de pinga os da Península da Paz; un folk moi ben feitiño, con moita marcha e sen rallar a cachola. Que o ritmo ven de África quedou escrito no libreto do grandísimo e único álbum d'A Banda de Poi referíndose ao seu percusionista, e Manecas Costa deu fe no recinto do balneario e damos fe todos os que por alí pululabamos, madia leva que si. Dos cataláns Sherpah case nin me lembro (foi o segundo efecto LK). E Zënzar puxo o remate ghevi á xornada do sábado; manda wevos que tocando desde o 86 vaia descubrilos agora, pero nunca é tarde... e si, é boa porque son bos abofé. Mais ninguén dixo que a vida do festicultor fose fácil; é moi ...